DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Metin BOSNAK
Metin BOSNAK
Giriş Tarihi : 26-04-2022 01:49

ÜÇ TARZ-I MAHALLE VE HAL

Üç tarz-ı hal ve mahalle

 

Eski “mahalle” bir organik mutabakat kurumuydu.

Aile ile cemiyet arasında, aileden büyük ama temsili küçük milletin yaşam alanıydı. Bu yapısıyla mahalle, aile ile millet arasında bir ara geçit oluyordu. Bazen devleti de arasına almayan, bazen kendi devletini içinde barındıran bir kurumdu. “Töre”sini ve adetlerini yaşam alanının ortaklarından, nizamını kendince var ettiği bir asayiş ve sükûnet anlayışından alıyordu.

Eski mahalle, kavgalarını, barışlarını, evlenmelerini, boşanmalarını daha devlete hissettirmeden kendi içinde halletmeyi “adet” edinmiş bir kurumdu. Mahalleye yazılı olan kanunlar değil, örfi olarak yaşanan ve şifahi olarak aktarılan tecrübeler hâkimdi. Sünnet, düğün törenlerinde, bayramlarda “iç hizmet” kanunlarına göre hareket ederdi. Genlerini geçmişin yaşanmış tecrübeleri ve halin ihtiyaçlarını harmanlayarak oluşturmuş bir organizma yapısı vardı.

Osmanlı tecrübesini Cumhuriyete; Eski mahalle de bir sonrakine aktardı.

Uzlaşmacı bir cemiyet eviydi eski mahalle. Osmanlı’nın vakarı ve çöküşü ile Cumhuriyet’in enerjisi, hedefleri arasında iki Mustafa’yı bir arada tutmaya çalıştı: Hz. Muhammet Mustafa ve Mustafa Kemal. Haluk ve Asım arasında kendini kaybetmeden bir denge aradı. Eski mahalle “tecrübe”nin hale faydasını olduğu kadar, haldeki dinamikleri “fazla ileri gitmeden” tecrübe edinmeye, dengelemeye teşvik etti.  Eski mahalle kendi tecrübelerini, orta dönem mahallesine büyük oranda aktardı. Hürriyet onun için, devletin ve milletin diğer devlet ve milletlerin sultasından uzak olmaktı.

Eski mahallede Dede devletlû olup, erkek torun üzerinde asıl otoriteydi.

Eski mahallede dede, babanın otoritesini aşarak torununa “torpil” yapıp şımarttır; nine gelini, kızı ve kız torununa onlara yabancı gelmeyecek tarzda nasihatler verirdi. Çeyiz sandığındaki işlemeler, oyalar ve kanaviçelerdeki hüzün ve sevdayı, üç neslin tecrübesini, mazi ve istikbal kadar bir araya getirirdi. Nine dedenin “reisliğini” zımnen onaylarken, kendi tarafından akrabalık ilişkileri ile onu hem kendine hem hısım-akrabaya daha çok bağlar, bir anlamda reisin “reislik” alanını sınırlardı. Devletin bunlardan haberi bile olmazdı! Dedenin, göründüğü kadar “ceberut” olmadığını en iyi nine bilirdi. Nine bu tecrübesini gelininden çok, oğlu ve erkek torunu ile paylaşırdı. Nine hem ailenin erkekleri ve kadınları, hem de aile ve akrabalar arasında “arabulucu” idi. Savaş ve yokluk zamanlarında, dedenin olmadığı zamanlarda dedenin yerini almayı da bilmişti.

 Ve değişti eski mahalle, evler apartmanlara dönüştü.

Evlenen orta kuşak kendi evini kurarak yuvadan uçtu. Mahallenin mahiyeti, Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet döneminde toplumun siyasal, kültürel ve ekonomik şartları doğrultusunda değişti. Üç neslin bir arada yaşadığı mazbut, paylaşımcı mahalle “ev halkı” yeni ve  “ideal” sandığı apartmanlara taşınmaya başladı. “Apartman sakinleri” oldu. Mahallenin yatay gelişen yapısı, apartmanla dikey olarak değişti. Dede otoritesi ve tecrübesi--oğlu ve torunu artık ayrı mekânlarda yaşadığı için—nine ile kendi arasında bir “ah, eski günler!” nostaljisine dönüşmeye başladı. Bu arada babanın otoritesi arttı evde. Devletin otoriterliği apartmanda babaya geçmişti.

Ve baba ile devlet arasındaki çatışmayı mahalle daha çok hissetmeye başladı.

Orta kuşak mahallenin üzerinde devletin kontrolü arttı.  Devletin sesi sadece hoparlörden gelmiyordu artık. Daha yakında, hatta dairelerin içindeydi. Artık sadece muhtar değil, “apartman yönetimi” de vardı. Mahallede yaşamayan, ama mahallede varlığı derinden hissedilen etkenler girdi devreye. Önceleri radyo, zamanla açık hava ve kapalı sinemalar, siyah-beyaz TV, sonraları tele-iletişim ve e-iletişimin katkılarıyla devamlı bir evirilme ve dönüşüm yaşadı.

Kültürel hayatın hem geçmişten kopma hem de hali yakalamadaki tereddüt ve direnmeleri buna katkılarda bulundu. Dilden kültüre, fiziki altyapısından hanelerde yaşayan ahaliye kadar dörtnala bir değişim oldu. Mahalleli eskiden birbirini konuşurken, artık mahalle dışından kitle iletişimle gelen kişi ve olayları konuşur oldu. Klasik Yeşilçam aslında bu orta dönem mahallenin bir yansıması oldu. Cep telefonlarıyla konuşmalar yerine, cep telefonu konuşmak faslı başladı. Araçlar araçsallıktan çıkarak kimlikleşmeye başladı. Telefonu kadar konuşması lazımdı insanın!

Ve yeni mahalle kulağında dinleme aletiyle geldi.

Yeni mahalle tele- ve e-mahalle hem devletin hem de babanın tahtını sarstı. Yeni kuşak gelmişti artık. Ama mahallesi dağınıktı onun. Aynı apartmanda olsa da, kulaklığından gelen ses ve “kendi” odasındaki görüntü onu salondaki anne-babadan ayırdı. “Misafir odası” artık genç odası olmuştu. Coğrafi olarak orta kuşak mahallede yaşarken, ontolojik olarak “küresel” mahalleye taşındı.  Mahallesi sadece yemek ve yatmaktan ibaret bir anlam kazandı.

Tele- ve e-mahalle hem devlet, hem okul hem de ailenin terbiye ve kontrolünden uzakta kendi mahallesini oluşturdu. Baba da, devlet de, mahalle de, çocuk da şaşkındı artık… Yeşilçam bitmiş, Amerikan filmleri ve videoları ortalığı kasıp kavurmuş, bir yandan halk müziği ve sanat müziği alanında “nostalji” serileri ile orta kuşak mahalle direnmeye çalışmış, arabeskten kurtulduk derken, Amerikan müziğine esir olmaya başlamıştı.

Kıyafet, giyinmek ve süslü giyinmekten çıkmış, marka cemaatlerinin temsillerine, ayaklı panolarına dönüşmeye başlamıştı. Okulda tek-tip önlüklere tarihe karışmış, önce renklenmiş sonra normal kıyafet serbestîsi gelmişti. Ama yeni kuşak okul dışında tek-tipleşmeye başlamıştı! Devlet elindeki radyo ve TV’ler renklenmiş ve özel sektör eliyle “halk bunu istiyor” kılıfında, sermayenin istediği yeni kuşak oluşturmaya ve orta nesli de “kelebek etkisine” tabi tutmuştu.

Bakkal bitmiş, bakkallık da zincire tabi oldu. Terzi çok önceden kaybolmuştu, ya da hazır giyim ürünlerin söküklerini-yanıklarını tamir ediyordu. AVM’ler mesire yerlerine, mahalle ev tarzı otellere dönüşmeye başladı. Eski mahalle kendi yemeğini evde yapar ve yerdi. Aynı kaptan paylaşırdı yemeğini, kaşıklar ayrıydı. Sonra herkes ayrı tabaklardan yemeğe başladı. Hatta aynı yemekte ayrı ayrı tabaklar kullanıldı. Farklı egolar meşruiyet kazanmış oldu. Orta dönem mahalle lokantaya “arada bir değişiklik” ve “özel” günleri kutlamak için “takıldı”. Yeni kuşak, evdeki olanı zaten anlamsız, lezzetsiz, gereksiz görmeye başladı.  Mümkünse, hep dışarıda yemeli ya da “fast-food” yemeliydi.

Seramik tabaklar yerini plastik “kullan at” tabaklara bıraktı. Elle yemekse, çatal-kaşığa kıyasla daha bir “Amerikan” tarzıydı. Ninenin ördüğü yün çorap, annenin satın aldığı naylon çoraba, sonra çorapsızlığa, dolmakalem tükenmeze, tükenmez cep telefonlarının tuşlarına dönüştü, dijital kalem oldu. Kokulu kumaş mendil, kâğıt mendillere bırakırken, yanında onunla gelen anlamın pabucunu da dama attı. Mendilden eksilen koku, parfümlere telafi edildi biraz. Ancak mendile sinen koku ve ona işlenen desen, ne mentolde ne de kâğıt mendilin selülozunda vardı. Mendil hatıra değerini yitirirken, onun anlam evrenindeki aşklar da “kullan at” marka oldu.  “Kör olası çöpçüler”, süpürdüler kalanları!

Sonuç olarak…

Geldiğimiz noktada, pek çok şey gibi mahalle de üç ayrı kuşağa --kırsal ve kentsel ayrımı yapmadan-- üç ayrı şey hayat tarzını ifade eder oldu. Eski kuşak için mahalle, herkesin birbirine aşina olduğu ve bazen de magazin türü mahalli haberlere konu olan, doğumda, ölümde, nişanda, düğünde, yeni bir şeylerin sahibi olunduğunda, sevinçleri, bazen de kıskançlıkları bastırarak paylaştıkları, bakkaldan, manavdan gerekirse veresiye mal aldığı, ayaküstü hal hatır sorduğu ortamı ifade ediyordu.  İmam ve öğretmen bu mahallede önemliydi. Devletin zabiti ve polisi de korku ile karışık saygı duyulan konumdaydı. 

Orta kuşak, bunların bir kısmını birinci elden tecrübe edinerek yaşarken, yeni dönemin sıkıntı ve gerilimlerini de göğüslemeye çabaladı. Sadece 1950’lerde değil, 1980’lerde de hızlanan dünya şartları Türkiye’deki mahalleyi de hemen aynı oranda onu yakalamaya itti. Telefonların yaygınlaşması, yolların alt yapılarındaki büyük değişimler, piyasaya giren yeni arabalar adeta iletişim ve ulaşım araçlarına muvafık oranda orta kuşağı, hem eski kuşakla bağlarını devam ettirme çabasına soktu hem de yeni kuşak ile arasında açılan uçurumu kapatma endişesini yaşattı.

Orta kuşak mahalle, kendi görmediklerini kendinden sonraki nesle imkân olarak sunmaya çabaladı. Aynı zamanda yaşlı kuşak ve siyasal yapının evdeki otokrat yansıması değişmeye başladı. “Meritokrasi” zaten beklenmiyordu. Demokrasi isteniyordu, ama demokrasiyi Orta kuşak, “pediokrasiye” dönüştürdü. Siyasal yapıda bulamadığı demokrasiyi ev içinde minyatür model olarak oluşturma çabasında, “çocukların idaresi” hâkimiyet kazandı. Orta kuşak hali kurtarmaya çalışırken geçmişe yabancılaştı.  Yeni kuşak kendine de yabancılaştı. Yakın olduğu, fiziki çevrenin ötesinde “kendi hayatı”nı kuşatan sanal evren oldu. Hüznü yaşamadan, hazzın dünyasına daldı.

 Eski kuşak sadece “sorumluluk” anlayışıyla yetişti. Çocuk yaşta olgunlaşırdı. Varsa yoksa mahalle ve ailesi vardı hayat felsefesinde. Orta kuşak sorumluluklar yanında “hak” arayışını da dile getirdi. Askerlik sonrasında olgunlaştı. Mahalleyi bıraktı, ailesine yöneldi. Şiarı diğerkâm olmak ve vermekti. Bir yandan eskinin hatırasını bayramlarda yaşadı, diğer yandan aktarmaya çalıştı. Yeni kuşak ise, sorumlulukları Orta kuşağa devrederken sadece “hak” arayan, ama sorumluluk almayı istemeyen bir nesle dönüştü. Onun ne mahallesi oldu ne de ailesi. Vermek kadar almak da istedi. Onun mahallesi fiziki olan olan mahalden çıktı ve tamamen elektronik, siber-mahalleye dönüştü. Yeni kuşak ise olgunlaşmayı geciktirmek suretiyle, ergenlik dönemini uzattı gitti. Ne Doğu’nun saygısı ne de Batı’nın üretme bilinci tam olarak oluştu onda. İkisi arasında tüketmeyi, kendine kimlik “markası” yaptı.

Yeni kuşak, orta kuşağa havlu attıran yeni “süpper!” egoları tattırdı.

Cep telefonları ve internet gibi araçların getirdiği, MTV ve benzer kanalların sunduğu dünyalar, patlayan tüketim iştahları orta kuşak ve onun devamı olan yeni kuşakları, daha da uzak bir âlemin ellerine, kendi sağladığı imkânlarla terk etmek zorunda kaldı. Bir “bireysel” takılan, ama bireysel takılmanın maliyetlerini orta kuşağa yükleyen yeni kuşak mahallesi çıktı.  Bu mahalle artık ne yatay ne de dikey yapılaşma etkisinde kalmadan, hem de adeta oturduğu yerden oluşturdukları e-mahalle ve tele-mahallelerin huzursuzları—sakinleri değil--oldu.  Ev içindeki insanlarla irtibatı kesen, ama uzaktaki insanlarla irtibat kuran siber gerçeklerin katkısıyla oluşan bir mahalleydi yeni mahalle.

Her türlü sosyolojik genellemenin aptallığını unutmadan, şunu ifade etmek mümkündür:  Eski kuşak, 1980’lere kadar hala eski mahalle değerleriyle yaşayan, nispeten kapalı, stresten genelde uzak, hala Yeşilçam filmlerini izleyerek doğru ve yanlış arasındaki ilişkiyi, hala siyah beyaz arasındaki kadar net gören, doğru ve iyi olanların kazanmasını her şeye rağmen ve hala ısrarla isteyen, yenilerde TV ile tanışmış kuşakları ifade ediyor.  Orta Kuşak ise, 1980’lerde orta-lise sıralarında ya da üniversiteye yeni adım atmış ve/ya bitirmek üzere olan, askeri darbenin akabinde sıkılaşan eğitim şartlarını bizzat yaşayan ve hatta darbenin kurallarına göre, aslında o zamana kadar çok da tatmadığı bireysel özgürlük alanlarının kısıldığında anlayan kuşaktır (kız-erkek beraber yürümeme, ya da kalabalık gruplar halinde yürümeme vb. gibi).   Yeni kuşak hürriyet değil, özgürlük peşinde koşmaya başladı. Bu özgürlük ise, kendini sorumluluk yükleyen her kes ve her şeyden uzak durmak ama akranların oluşturduğu mahalleyi tek gerçek mahal olarak gören özgürlük oldu. Öz’ünü bulmadan “gürleşme” nin adı yeni kuşak oldu.

1950’lerden 2000’li yıllara kadar dikey yapılaşmayla vücut bulan bu değişim, mahalle içinde tecrübe ve akrabalık şeklinde var olan ahali psikolojisini, hem fiziken dikey hem de ekonomik ve ruhsal olarak dikey çıkmak isteyen insanların yaşadığı mekânlara dönüştürdü.  Toplumsal hareketliliğin artması, bir anlamda toplumsal yalnızlıkların da artmasına, iş ve fırsat için sık çevre değişikliklerine neden oldu. 

2000’li yıllarda yeniden biraz özlemli, biraz artan gelir seviyeleri ve azalan diğerkâmlıklar sonucu, sınıf atlama arzularıyla oluşmaya başlayan ve artık “villa” denilen ev komplekslerinin yapılması ise, eskinin mahallesini diriltmek yerine, artık büyük alışveriş yerlerinde eğlence dâhil her şeyini halletmeye çalışan, insanların bireysel rekabetlere tekabül eden yakın arsalarda yaşama hissinden öteye geçmedi. 

Marksın beklediği, toplumsal sınıfın köklerinden kopan işçilerin zamanla yeni ortak hedefler etrafında birleşerek şehri, burjuva kuşatıp proleter devrimine giden silahı tetiklemesi de, Türk kültürünün kendi içindeki uzaktan dayanışma hisleri, toplumsal kafanın her şeye rağmen işler durumda olması nedeniyle gerçekleşmedi.

Tele- ve e-bağlantılı kelimeler uzakları yakın ederken, yakınların uzaklaşmasını da engelleyemedi. Mahalle artık yaşanılan mekân değil, tele-mekânlar, e-mekânlar halinde, din dâhil her şeyi tüketmek esasına dayalı bir mutluluk daha doğrusu anlık,  günlük tatmin araçlarına bıraktı kendini. Gecekondusundan lüks semtlere kadar uzanan bu yeni durumda, ortak tele-mahalle siber-mahallenin gerçekliği kendi kuralları ve özgürlük alanlarını oluşturdu.

“Mehlenin yakışığı”  nerden geliyor derseniz, kesin alışveriştendir.

Kendini değiştiremediği için, kıyafet değiştirmekle meşgul hâlâ!

 

NELER SÖYLENDİ?
@
Metin BOSNAK

Metin BOSNAK

DİĞER YAZILARI MUHSİN BAŞKAN Mum Titrer Hanemizde Ülkücülük CHP'yi Ne Zaman Sevdim İSLAMCILIKLA MÜSLÜMANI, TÜRKÇÜLÜKLE TÜRKÜ YABANCILAMAK SOSYAL MEDYANIN SOS'LARI PARALEL YAPI Bosna'daki Türk Üniversitesi: IUS DER SPİEGEL "BOYUN EĞME" DİYOR DEVRİM Mİ DEDİNİZ? BİRLİK VE BERABERLİK NEDİR? DİL TARİH VE İDEOLOJİ AYNAYI ARAMAK... MAKULLER AKİLLERE KARŞI VEDA HUTBESİNİ OKURKEN HİNLİK VE HAİNLİK ÖTESİNDE TARİHE BAKMAK ALPEREN OLMAK BİR HİLAL BİR İHTİLALDİR DELİLİĞE ÖVGÜ AŞK'A DAİR YAKLAŞIMLAR BİLİM, İDEOLOJİ VE DARVİNİZME DAİR YALAN DÜNYADA GERÇEK TARİH OLUR MU? DELİ DUMRUL'UN KÖPRÜSÜ ORTAYA KARIŞIK HALLERİMİZ EFKAR VE HERZELER YUSUF, ŞEHİR VE TABUYA DAİR EĞİTİME NEDEN HAYIR? EFKAR VE HERZELER "ADAMLARIN" PLANI HER ZAMAN TUTAR MI? İNGİLİZ'CE KONUŞMAK... BEN ÖLÜNCE KİM KALIR? BİLMENİN MALİYETİ NEDİR? BU ÜLKEYİ ANLAMAK... NİYET TAVŞANLARI VE TARİH ŞERİF MARDİN VE CUMHURİYETİN GETTOLARI FERMAN VE FETVA BAYRAMLARDAN BAYRAM BEĞENMEK AŞKIN BAR/KODU MEVSİM SONU İNDİRİMLİ LİBERALCİLİK YOL DA İÇİMİZDE SEYYAH DA! OSMANLI NE ZAMAN ÖLDÜ? SÜRGÜN KAYIP MEDENİYETİ ARARKEN... KÜRDİSTANA DAHA NASIL YARDIMCI OLABİLİRİZ? İKİNCİ YEŞİL KUŞAK PROJESİ MHP NEREYE GİDİYOR? NASIL BİR GENÇLİK? KİM KORKAR EBU ZER'DEN? MEHDİ NE ZAMAN GELECEK? "GÜZEL VE YALNIZ ÜLKE"YE Milliyetçilik ve Kürtler İLETİŞİM VE PROPAGANDA BATILILAŞMAK TWITTER'DA KENDİMİZİ OKUMAK "DANIMARKA ÜLKESİNDE KOKUŞAN ŞEYLER" BİSİKLETİN İSLAMİ OLANI FİRAVUN VE HİÇ'LİK KAMUSAL ALAN DÖNÜŞTÜ MÜ? KADIN, ŞEYTAN VE ÖLÜM ÇEVRİM İÇİ AHLAK ÖLÜM VE YAŞAMA KORKUSU KISKANÇLIĞIN KISKAÇLARI 11 Eylül ve ABD YA 12 EYLÜL SONRASI? Korku ve alkışlar arasında Ortadoğu AYDIN, MÜNEVVER VE ENTELEKTÜEL ORTADOĞU'DA OLANLARI ANLAMAK KAVGA NEREDE? KAVGA NEREDE? ORTADOĞU'NUN YENİDEN TASARIMI SUSMAK, PUSMAK VE BİRLİK DİL VE TARİH KAVGAMIZ HOLİGARŞİ Said Nursi ve Cemaat algısı Size “İslamî alt-çevre” diyebilir miyim, “abi”? MUHAFAZAKÂRLIK NEDİR? TÜRK LİBERALİZMİ AŞK MI MAŞUK OLAN? DİN'ERCİLİK SİVİL İTAATSİZLİK NEDİR? NEDEN KÜRT ÇALIŞMALARI ENSTİTÜSÜ? DEĞİŞİM İDEOLOJİSİ VE LİBERAL PROPAGANDA 12 EYLÜL SONRASI UZLAŞMA LİBERAL STATÜKOCULUK UYKUYU ÖLDÜRMEK "EKSİK ETEK" BABİL, DİL VE PROPAGANDA DENKTAŞ'IN ÖLÜMÜ AİKİDO VE "KÜRDİSTAN" DEĞİŞİM TÜRKÇE VE İDEOLOJİ "KASIMPAŞALI" BAŞBAKAN "İBRAHİMİ DİNLER" BİLİMLE DİNİ UYUŞTURMAK KOLTUĞA OTURAN VE KOLTUĞUN OTURDUĞU İNSAN TEMCİT PİLAVI VE YENİ OSMANLI RODRİGEZ NEDEN LİBERAL OLAMAZ? BEN'SİZLİĞE ŞİİR TOPKAPI'DAN DOLMABAHÇE'YE DÜŞERKEN ERBAKAN'I ÖZLERKEN MÜSLÜMAN VE İSLAMCI İSLAM VE FEMİNİZM KAÇIRILAN GÜNDEM BIDEN NOTLARI DEMOKRASİDE KİM KİM ÖPÜYOR ARAF'TA TARİHLERDEN TARİH BEĞENMEK İKİNCİ YEŞİL KUŞAK PROJESİ ARAFTAKİNİ ÖZLEMEK Hayatta Sürgün Olmak AKADEMİSYENLİK KÜRESEL KARADUL TEFRİKALARI GÜNCELLENEN MESİHİ BEKLERKEN TÜRKİYE KOLTUK, TURNUSOL VE KİMLİK BOSNA'DA BİR TÜRK ÜNİVERSİTESİ KOVBOY MEHTERANLA JAZZ ÇALARKEN Amerika ve Anti-Amerikan Kimlikler AMERİKAN KİMLİĞİ VE ŞEYTANLARI DÖNÜLMEZ AKŞAMIN UFKUNDAYIZ KUTLU VEDA DEĞİŞİMİN TÜRKÇESİ VE UYANIŞ TANRI, İNSAN VE TAKVİM ÖDLEK ÖCÜNÜ ALDI MI? Millet Olabildik mi? Zaman, medeniyet ve din Zaman, medeniyet ve din Mehdi’yi beklerken ORTADOĞU VE YENİ İNSAN Kediler, Fareler ve Vatan Kürşat olma vaktidir Gülün Adı, Kadın ve Takva İslamo-Amerikancılık EBCET, CİFR VE TARİH SÜBJEKTİF OLMANIN FAZİLETİ DİPLOMASİMİZ NEREYE? İSTİKLAL MARŞI YENİDEN YAZILABİLİR Mİ? KOKUŞAN BİR ŞEYLER VAR! KÜRESEL KARADULUN AĞLARINDA "Yeni Osmanlı"nın Yeni Haçlılara Yardım Tezkeresi KATLİAMERİKA MAHALLE, BASKILAŞIM VE FİKİR NAMUSU YARASANIN ÇIĞLIĞI VE DİPLOMASİ Ay lav yu, Cani! AŞKIN HALLERİ DOKUZ HECELİLER FİRAVUN... Kadın'ım... 28 Şubat ve Erbakan KADDAFİ'DEN KESESİ Ve Yine Karşınızda Renan, Sykes ve Picot Democoupracy mübarek olsun! FULL'er Yapalım mı, Abi? Ortadoğu'da Sezaryen Mısır'da Karaoke Devrimi Mısır'ı Okurken Obama ve ikinci yeşil kuşak projesi (I) Bir Ortadoğu Masalı Mutlu Oligarşiden Kutlu Oligarşiye Ey zahit, şaraba eyle ihtiram! Bilinç ve Sürgün İbrahim, devir içimdeki putları! İdeolojik dil ve Teolojik Tarih Pardon, Size Demokrasi Diyebilir miyim? Paralel Evren, Küresel İslamcılık Erkekler ne zaman "adam" olur? "Millî" Küreselleşme? AK'Kışşş Kimliklerin Kurdu “Hiç” i öğrenmek GELENEK VE MANKURT Küresel tapınak, yerel rahipler ve Hipnoz Çift-düşün, yeni-konuş! Batı'yı ararken... Aforoz’malar… Halife Ömer Hayek’i ne zaman okumuştu? AĞLAMAKTAN ÇAĞLAMAYA DOĞRU KÜRT'AJ Shalom, Kürdistan! İstiklal marşını yeniden yazmak İslam, Millet, Hilafet ve Siyaset Amerika düşmansız olabilir mi? Mustafa Reşit Paşa'ya Mektup Keşif... Babil’in dil’beri Medeniyetlerin neyi çatışıyordu? Tarihi hangi hikâyeci yazar? Zihin Kontrolü ve Kült YUMURTANIN AK'I, SARISI Ebu Zer’in günlüğü Her şey zıddı ile mi kaim? Melamilik “marka” mıdır? Melâmilik Bir ayrılık, bir yalnızlık, bir ölüm AŞKA DAİR NE VARSA Medya medyumluğu ve wikisızmalar Türkiye, İran ve Dünya Barışı Muhafazakârlık “marka”sı? Füze ümütz! “Van münütz!” Çin'in hafızası ve küresel sistem Kutlu veda Öznellik Öz’neliktir! Hz. İnsan, Hz. Peygamber ve emanet Said Nursi ve tesettür İmam, Örtünme ve Nur Suresi Din duble “yol” mu demekti? Gelenek, mankurt ve reform Aylardan şubat günlerden cuma Alaturkalıktan Kolaturkalığa gelenek Gelenek mürtedi ve kimlik Namus, Kanun ve Fazilete Dair İman "terakkiye" destek midir? Yılmayacağız... Hoş geldin, Şeytan! OSMANLI VE NEO-OSMANLI DAYILAR VE DAYILANMALAR Türkiye’de muhafazakârlık ve Dr. Faustus Tesettür neyi örtüyor? Milat oluşturmak Yahudilik bir din mi yoksa ırk mıdır? Tarih satrancını asıl kim oynuyor? Mahalle ve getto Tanrı, totem ve muta nikahı Orta Doğu’mların ebesi ŞOFÖR MAHALLİ BASKISI KÜRESEL İSLAMCILIK RENAN'I VE KENDİMİZİ AŞMAK Medine Vesikası Türk solculuğu ve İslamcılığı Batı’k düşüncelerin Doğu’şu BATI'NIN DEĞERLERİ EVRENSEL MİDİR? NEO-MUHAFAZAKÂRLIK VE YİN-YANG Karadul KEDİLER VE FARELER “Erkekliğin” yasası, “kadınlığın” tasası ON ADIMDA LİBERAL OLMA TÜYOLARI Neden Federasyon? Kaburga kemiklerimdeki sızı? Ortadoğu ve Darbeler "Küreselleşme "millet"e neden karşıdır? TURNUSOL Ya 12 Eylül sonrası? (II) Ya 12 Eylül sonrası? 12 Eylül darbesine nasıl gelmiştik? (II) 12 Eylül darbesine nasıl gelmiştik? (I) Kim ne der? Ne zaman ki…
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  • Süper LigOP
  • 1Alanyaspor13
  • 2Trabzonspor13
  • 3Adana Demirspor13
  • 4Beşiktaş13
  • 5Galatasaray13
  • 6Gaziantep FK11
  • 7Sivasspor11
  • 8Başakşehir FK00
  • 9Fenerbahçe00
  • 10Hatayspor00
  • 11Kasımpaşa00
  • 12Konyaspor00
  • 13MKE Ankaragücü00
  • 14Ümraniyespor00
  • 15Giresunspor10
  • 16Antalyaspor10
  • 17Kayserispor10
  • 18Fatih Karagümrük10
  • 19İstanbulspor10
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
BURÇ YORUMLARI
  • KOÇ
    Koç Burcu
  • BOĞA
    Boğa Burcu
  • İKİZLER
    İkizler Burcu
  • YENGEÇ
    Yengeç Burcu
  • ASLAN
    Aslan Burcu
  • BAŞAK
    Başak Burcu
  • TERAZİ
    Terazi Burcu
  • AKREP
    Akrep Burcu
  • YAY
    Yay Burcu
  • OĞLAK
    Oğlak Burcu
  • KOVA
    Kova Burcu
  • BALIK
    Balık Burcu
ANKET OYLAMA TÜMÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA