DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Metin BOSNAK
Metin BOSNAK
Giriş Tarihi : 26-04-2022 01:49

Zaman, medeniyet ve din

İnsan sanıldığının aksine üç zaman diliminde birden yaşar. Hatıraları ve hafızasında onların oluşturduğu birikim ve tecrübeleri ile mazidedir. Asli ihtiyaçlarını karşılamak, iş, güç ve eğitim ile ilgili işleri yürütmek için haldedir. Planları ve hayalleri ile de istikbalde. Zaman Allah’ı değil, sadece insan ve diğer mahlûkatı bağlar. Zaman insan için fayda ve öğretmek amaçlı bir kronolojiye sahip olup, ekvator kuşağı--aslında olmayan dilimleri insanın anlayacağı veya kendince anlamlandıracağı terkiplerin--saliseden yıla kadar uzanan terkiplerini ifade eder. Allah’ın nezdinde ise zaman mutlak bir hal hükmündedir: O’nun için dün, bugün, yarın yoktur. Kuran’daki zamansal ifadeler insanların algılarına göre tanzim edilmiştir. Arapçada mazi siygasının istikbali veya temennileri ifade ederken kullanılması dilbilimsel bir icazın yansımasıdır. Tarih de kişisel anlamda yaşananların, toplumlar ve medeniyetler mesabesinde birikimlerin periyodik olarak ifadesidir. Tarih milli hafıza ve hatıra külliyatının adıdır. Hafıza bireysel insan ve toplumlar için önemlidir çünkü tarih içinde geçen zaman birikimi, birikimin kayda alınmasını sağlarken, kayda alınarak yeni sentezlere açık olmayı, onları hayat tarzı olarak teorik ve pratik olarak hayata geçirmeyi mümkün kılar. Aynı şekilde tarih, hal ile istikbalin endişesini yaşarken, mazi ile hesaplaşma ya da maziyi hal ve istikbali yargılamada bir ölçüt oluşturur. Bireysel hafızanın—mesela vuruk etkisiyle--boşalması ile bir milletin tarihinden bigâne olması aynı şeyin farklı ölçeklerini ifade eder. Tarihin ihtişamı ile halin müptezelliği arasındaki devinim toplumlara farklı yansır. Mesela Türk-İslam toplumlarında mazi, hali hizaya sokmak için bir kıstas olarak işlev görürken; Amerikan toplumunda hali esas alan, ama geçmiş tarihleri yazarak yeniden şekillendiren bir tarzda gelişmiştir. Amerika önce Amerikan yerlilerini sonra da İngiliz etkilerini “ortadan kaldırmak” suretiyle, “Amerikan Toplumu”nu oluşturdu. Kimliğinin her uzantısı antitez olarak çıktı. Türk toplumu ise, Cumhuriyet döneminde Osmanlı kimliğinin hem devamı hem ona antitezleriyle oluştu. İşte bu nedenle, tarih madden ve manen bütün külliyatı ile haldeki kompleksleri hem yaratan hem de onları aşmak için bir moral enerji işlevi görecek müktesebatın adıdır. Medeniyete gelince, insanın Allah’a, evrene, diğer insanlara, mevcut hayat ve müstakbel hayata göre konumlandırmasındaki tarzdan ibarettir. Mimarisi, musikisi, giyim tarzı, mutfak kültürü, davranışları, eğitim anlayışı, insanın varlığına dair fikirleri ve ona verdiği değerleri, bilim yoluyla insan ve tabiatın özündeki gerçekleri deşifre edip anlamak ve onu huzurlu ve mutlu olarak yaşatmak üzerine kurulan kurallar bütünü, mahalle düzeninden şehir düzenine kadar, ev içi hukuktan, devletlerarası hukuka kadar uzanan silsileyi oluşturan mekanizmanın adıdır medeniyet. Allah’ın evrende yarattıklarına insanın katkıları ya da şekil verme sürecini medeniyet tayin eder. Medeniyetin kadına bakışındaki hukuk da diğer unsurların ya bir yansıması ya da tamamlayıcı parçasıdır. Tarihteki bütün büyük medeniyetlerin özünde din rol oynamıştır. Medeniyetlerin temelinde din olduğu kadar dinin özellikleri de rol oynadı. Adı ister semavi/ilahi dinler, isterse felsefi/insani dinler olsun, inanç sistemleri eğer insanlara inandırıcı geliyorsa anlam kazanmış; bir kimlik etrafında insan, finans ve kültür kaynaklarını birleştirmiştir. Yani dinlerin bir “milletleştirme” etkisi de olmuştur. Eskiden “İslam illeti” kavramının “İslam ümmeti” anlamında kullanılmasının nedeni dinin bu işlevselliği ifade eder. İslam öncesi dağınık aşiretler, kabileler tarzında yaşayan Arapların milletleşmesi İslam’la oldu. İnsanın kendi içindeki, insanlar ve toplumlararası ilişkileri makul ve mantıklı, insanın fıtratını inkâr etmeden oluşturmaya hamle yapan dinler gelişmiş ve medeniyet kurmaya muvaffak oldu. Bunu yaparken medeniyetler ya belagati esas alan ve/ya zorbalıkla kural oturtan bir bakış açısı ya da davranış tarzını, gönül kelamını esas aldılar ki daha uzun ömürlü olmuşlardır. Fakat her iki halde de bireyi ya da idari korkuları harekete geçirmekten çok dini/ilahi duyguları harekete geçirdiler. Ritüellerin temel hedefi spritüel olana varmakla, ritüelin disiplin mantığını idari nizamın amaçlarına göre yönlendirmek arasında değişkenlik gösterdi. Bu iç monitör ya da sansür mekanizması çalışınca, inanç mensuplarının bir kaç nesil boyunca durumu içselleştirme ihtiyacı vardır. Daha sonraki nesiller için hem o inancın geçerliği ve yaşanılabilirlik ve yaşanması gerekliliğine dair inançlar ve hayat tarzları artık kurumsallaşır, kanunlaşır. Ancak bu süreçte kurallar değil, kişiler esas alınmaya başlar. Kişiler esas alınmaya başlanınca, kuralın mücerretliği ve onunla gelen esnekliği kaybolur; şeklin önemi ve göstergesel yansımaları markalaşır. Markalaşma ise yaygınlaşma ile beraber tek tipliği getirir. Bir yandan kutsalı zımnen dışlama, bir yandan kutsaldan anlam çıkaranı ya da oluşan markayı kutsama eğilimleri tezahür eder. Anlamsal dinin yerini, resmedilen dine bırakır. Resmedene göre değişen bir vakıa ortaya böyle çıkmaya başlar. Sonuç olarak, dinin farklı tezahürleri yerine farklılaşmış din algıları ortaya çıkar. İster semavi/ilahi isterse felsefi/insani ya da pagan kökenli olsun, dinlerin bir ortak noktaları vardır: yaygın bir insan problemine çözüm önerisi getirmek. Tarihsel açıdan bakılınca inanç sistemleri her zaman ve ancak kurdukları medeniyetler sayesinde gücü ve anlamıyla topluma yön vermişler, mimari, sanatsal, kültürel anlamda ve hatta mutfak ve adalet-hukuk geleneği oluşturdukları ölçüde başarılı olmuşlardır. Budizm ve Yahudiliğin inşa ettiği tapınaklar; Hıristiyanlığın inşa ettiği dini kurumlar ve heykeller; İslam’ın inşa ettiği cami, mescit, çeşme, kervansaray, imaret ve külliyeler, köprüler gibi dini ve sosyal kurumlar; Eski Mısır’daki inancın ve o inanca dayalı tanrı ya da tanrının çocukları sayılan Firavun heykel ve piramitleri; yine İnka, Aztek ve Maya medeniyetlerinin ortaya koyduğu mimari harikalar bu inanç halkalarının mahsulüdür. Toplumun farklılık katmanlarına göre hassasiyetleri en çok geliştiren İslam dini oldu. Sosyal kurumların ve vakıfların amacı buydu. Amentü’de kendini bulan esaslar, toplumsal tabakaların umumunu hedef aldı. Eski Yunan ve onun gelişmiş bir taklidi olan Roma medeniyetlerinde pagan addedilen, ama kendi içinde bir dini anlayışı yansıtan heykeller, mabetler, tiyatrolar, su yolları kendine özgü bir medeniyet algısınca oluştu. Asur ve Babil, Akat, Frikya ve Hitit medeniyetlerinde de benzer şeyler öne çıkmıştır. Ancak bireysel insana ulaşmaktan çok siyasi ve kültürel elit'in çizdiği sınırlarda saplandılar. Öte yandan, İslam giderek devletleşen bir dine dönüşünce, son ve en büyük devleti olan Osmanlı Devletinin gerilemesi ile geriledi, yeniden dirilme emarelerinde ise ritüel vurgusu ağır bastı. Spritüel unsurlarını kendi dinamikleriyle canlandırmak yerine, hasım olan dinamiklere karşı varlığını devam ettirmek isteyen kitlelere, tehdit olan devlet ve sistemlere antitez olarak yani “İslamcılık” olarak belirdi. Diğer bir yanı da toplumda dinamik bir insanlar arası ahlak vurgusu yerine Allah ile kulu arasında—tam da seküler mantığa uygun şekilde!—işleri vaz etti, ama adeta aslında toplumsal anlamda emniyet, ticaret, siyaset ilişkilerinden soyutlandı. Kaybolmaya yüz tutan spritüelliği bir yana, gelişme ve gerilemenin tek müsebbibi olarak algılandı. Geri kalınca dindarlık olmadığındandı; gelişme ise dindarlıkla özdeş bir hal aldı. Burada hedef “yeterince” dindar olmayan dindarlardı; dindarların eleştirisi üzerine kurulu bir muhasebe yapıldı. Bazı “dini” grupların “başarıları” dindarlıkla özdeş tutulurken, aslında dini normlar etrafında oluşan “takım çalışması” göz ardı edildi. Hâlbuki aslında Yahudiler, Almanlar, Amerikalılar ya da Japonlar “İslami” anlamda dindar değillerken, takım çalışmasından, planlamaya ve çalışkanlıktan üretmeye ve üretileni pazarlamaya yönelik başarılar ortaya koymuşlardı. Hatta bunları gerçekleştirme aşamasında, “engel” gibi görülen bazı dini normlar tırpanlandı, yeniden tanımlandı ya da budandı ve aşılandı. Sürecin devamında “Tanrı” ya da din adına değil ya da dinlerinin iç dinamiklerinden dolayı değil, sermaye, emek, üretim dağıtım ilişkilerinde zaman ve takım çalışması esası yatıyordu. Mensuplarının nizam algısı ve devamlılık bilinçleri hâkimdi. İronik bir şekilde, laik kesim de dindarlık olmasa da din yüzünden geri kalmaklığı benzer tayflarda, ama bizzat din eleştirisi tarzında yaptı. Hâlbuki Amerikalılar Avrupa’dan ve Japonya’dan daha “dindar” olarak bilinir. Yani mesele az ya da çok dindarlık türlerinde değildi, bizzat toplumsal hayat içinde dinin tezahür şeklindeydi. Yani ihlâs idi: işin mantığına, tabiatına göre davranmak. Ama İhlas, mesela ağacın güzel meyve vermesi anlamını da içerirken, giderek daralmış ve dini ıstılaha hapsedilmişti. Ritüelde kalmayan, spritüel algıyı kendi “ben”i ve “biz”i üzerine üzerine çıkaran bir algısı geride kalmıştı… Bir din sadece dini kuralları vaz etmekle dindar bir toplum oluşturamaz. Zaten böylesi bir medeniyet yaşayamaz da. Medeniyetlerin yaşaması ancak ve ancak insanların ruhuna ve bedenine nakşettiği ve insanların hayatının her alanına mantıklı, makul ilişkiler ve yaşanabilir ilişkiler demeti halinde yansıdığı, felsefesi ve bilimi ile beyne, musiki ve edebiyatı hâsılı sanatı ile ruha hitap ettiği ve bunları sürdürecek iktisadi ve askeri gücü ortaya koyduğu sürece yaşar. Aksi halde kör, topal, ruhen hissetmeyen, ama bir şekilde şeklen taklit üzere yaşayan, dini sadece beceriksizliklerinin itikadı gerekçelerini bulmak, onları dinen rasyonelleştirmek ister. Bunu yaptıkça da günah ve ayıp komplekslerini tatmin ve arada kendini ve çoğu zaman başkalarını sansür etmek cüretini, kendine benzer kitlelere kişisel ve kurumsal tahakküm aracına dönüşür inanç. Zamanla dindarlık, bizzat bireysel nefsin terbiyesi için bir usul olmak yerine, komünal “ben”in galeyana gelmesine yol açtığı gibi, inancın varlığı başkalarına tahakküm etmeye dönüşebilir. Dindarlık öncesi ahlak ile dindarlık sonrası ahlak arasında sadece ritüel farkı olursa, vergi kaçırmak kadar zekâttan kaçırmak da meşruiyet kazanabilir. İslam’da “âmir” olan sadece Allah’tır. Geride herkesin “memur” olduğu bir nizam içinde “amir” olma çabası aslında ilahi alanı zorlamak, emretme makamında olmak anlamına da gelecektir. O halde meseleyi “Diyar-ı Küfrü” “kâşaneler”, “Diyar-ı İslam”ı “viraneler”le bir tutan kavramlarından uzakta ve Japonların işinin “bizim dinimiz”, “bizim işimizin onların dini gibi olduğu” yanılsamalarından ötede ele almak gerekmektedir. Aksi halde, ikilemlerin içinde sürüklenme sonucu, ikileşen, üçleşen tabiatlar ve tiyatrolaşan toplum hayatı çıkacaktır. Shakespeare acaba bundan dolayı mı “The globe is a theater!” (=“dünya bir tiyatrodur” demişti)? Zamanın ruhu her neyse onu mu mikyas almalı yoksa inancın kendisini mikyas olarak alıp hayatı algılamalı sorusu burada devreye giriyor. Onun arkasından da bir ayetin meali: “ Ey müminler, iman ediniz!” Ve bu ayetin özel bir zaman dilimine hitap etmediği açıktır…
NELER SÖYLENDİ?
@
Metin BOSNAK

Metin BOSNAK

DİĞER YAZILARI MUHSİN BAŞKAN Mum Titrer Hanemizde Ülkücülük CHP'yi Ne Zaman Sevdim İSLAMCILIKLA MÜSLÜMANI, TÜRKÇÜLÜKLE TÜRKÜ YABANCILAMAK SOSYAL MEDYANIN SOS'LARI PARALEL YAPI Bosna'daki Türk Üniversitesi: IUS DER SPİEGEL "BOYUN EĞME" DİYOR DEVRİM Mİ DEDİNİZ? BİRLİK VE BERABERLİK NEDİR? DİL TARİH VE İDEOLOJİ AYNAYI ARAMAK... MAKULLER AKİLLERE KARŞI VEDA HUTBESİNİ OKURKEN HİNLİK VE HAİNLİK ÖTESİNDE TARİHE BAKMAK ALPEREN OLMAK BİR HİLAL BİR İHTİLALDİR DELİLİĞE ÖVGÜ AŞK'A DAİR YAKLAŞIMLAR BİLİM, İDEOLOJİ VE DARVİNİZME DAİR YALAN DÜNYADA GERÇEK TARİH OLUR MU? DELİ DUMRUL'UN KÖPRÜSÜ ORTAYA KARIŞIK HALLERİMİZ EFKAR VE HERZELER YUSUF, ŞEHİR VE TABUYA DAİR EĞİTİME NEDEN HAYIR? EFKAR VE HERZELER "ADAMLARIN" PLANI HER ZAMAN TUTAR MI? İNGİLİZ'CE KONUŞMAK... BEN ÖLÜNCE KİM KALIR? BİLMENİN MALİYETİ NEDİR? BU ÜLKEYİ ANLAMAK... NİYET TAVŞANLARI VE TARİH ŞERİF MARDİN VE CUMHURİYETİN GETTOLARI FERMAN VE FETVA BAYRAMLARDAN BAYRAM BEĞENMEK AŞKIN BAR/KODU MEVSİM SONU İNDİRİMLİ LİBERALCİLİK YOL DA İÇİMİZDE SEYYAH DA! OSMANLI NE ZAMAN ÖLDÜ? SÜRGÜN KAYIP MEDENİYETİ ARARKEN... KÜRDİSTANA DAHA NASIL YARDIMCI OLABİLİRİZ? İKİNCİ YEŞİL KUŞAK PROJESİ MHP NEREYE GİDİYOR? NASIL BİR GENÇLİK? KİM KORKAR EBU ZER'DEN? MEHDİ NE ZAMAN GELECEK? "GÜZEL VE YALNIZ ÜLKE"YE Milliyetçilik ve Kürtler İLETİŞİM VE PROPAGANDA BATILILAŞMAK TWITTER'DA KENDİMİZİ OKUMAK "DANIMARKA ÜLKESİNDE KOKUŞAN ŞEYLER" BİSİKLETİN İSLAMİ OLANI FİRAVUN VE HİÇ'LİK KAMUSAL ALAN DÖNÜŞTÜ MÜ? KADIN, ŞEYTAN VE ÖLÜM ÇEVRİM İÇİ AHLAK ÖLÜM VE YAŞAMA KORKUSU KISKANÇLIĞIN KISKAÇLARI 11 Eylül ve ABD YA 12 EYLÜL SONRASI? Korku ve alkışlar arasında Ortadoğu AYDIN, MÜNEVVER VE ENTELEKTÜEL ORTADOĞU'DA OLANLARI ANLAMAK KAVGA NEREDE? KAVGA NEREDE? ORTADOĞU'NUN YENİDEN TASARIMI SUSMAK, PUSMAK VE BİRLİK DİL VE TARİH KAVGAMIZ HOLİGARŞİ Said Nursi ve Cemaat algısı Size “İslamî alt-çevre” diyebilir miyim, “abi”? MUHAFAZAKÂRLIK NEDİR? TÜRK LİBERALİZMİ AŞK MI MAŞUK OLAN? DİN'ERCİLİK SİVİL İTAATSİZLİK NEDİR? NEDEN KÜRT ÇALIŞMALARI ENSTİTÜSÜ? DEĞİŞİM İDEOLOJİSİ VE LİBERAL PROPAGANDA 12 EYLÜL SONRASI UZLAŞMA LİBERAL STATÜKOCULUK UYKUYU ÖLDÜRMEK "EKSİK ETEK" BABİL, DİL VE PROPAGANDA DENKTAŞ'IN ÖLÜMÜ AİKİDO VE "KÜRDİSTAN" DEĞİŞİM TÜRKÇE VE İDEOLOJİ "KASIMPAŞALI" BAŞBAKAN "İBRAHİMİ DİNLER" BİLİMLE DİNİ UYUŞTURMAK KOLTUĞA OTURAN VE KOLTUĞUN OTURDUĞU İNSAN TEMCİT PİLAVI VE YENİ OSMANLI RODRİGEZ NEDEN LİBERAL OLAMAZ? BEN'SİZLİĞE ŞİİR TOPKAPI'DAN DOLMABAHÇE'YE DÜŞERKEN ERBAKAN'I ÖZLERKEN MÜSLÜMAN VE İSLAMCI İSLAM VE FEMİNİZM KAÇIRILAN GÜNDEM BIDEN NOTLARI DEMOKRASİDE KİM KİM ÖPÜYOR ARAF'TA TARİHLERDEN TARİH BEĞENMEK İKİNCİ YEŞİL KUŞAK PROJESİ ARAFTAKİNİ ÖZLEMEK Hayatta Sürgün Olmak AKADEMİSYENLİK KÜRESEL KARADUL TEFRİKALARI GÜNCELLENEN MESİHİ BEKLERKEN TÜRKİYE KOLTUK, TURNUSOL VE KİMLİK BOSNA'DA BİR TÜRK ÜNİVERSİTESİ KOVBOY MEHTERANLA JAZZ ÇALARKEN Amerika ve Anti-Amerikan Kimlikler AMERİKAN KİMLİĞİ VE ŞEYTANLARI DÖNÜLMEZ AKŞAMIN UFKUNDAYIZ KUTLU VEDA DEĞİŞİMİN TÜRKÇESİ VE UYANIŞ TANRI, İNSAN VE TAKVİM ÖDLEK ÖCÜNÜ ALDI MI? Millet Olabildik mi? Zaman, medeniyet ve din Mehdi’yi beklerken ORTADOĞU VE YENİ İNSAN Kediler, Fareler ve Vatan Kürşat olma vaktidir Gülün Adı, Kadın ve Takva İslamo-Amerikancılık EBCET, CİFR VE TARİH SÜBJEKTİF OLMANIN FAZİLETİ DİPLOMASİMİZ NEREYE? İSTİKLAL MARŞI YENİDEN YAZILABİLİR Mİ? KOKUŞAN BİR ŞEYLER VAR! KÜRESEL KARADULUN AĞLARINDA "Yeni Osmanlı"nın Yeni Haçlılara Yardım Tezkeresi KATLİAMERİKA MAHALLE, BASKILAŞIM VE FİKİR NAMUSU YARASANIN ÇIĞLIĞI VE DİPLOMASİ Ay lav yu, Cani! AŞKIN HALLERİ DOKUZ HECELİLER FİRAVUN... Kadın'ım... 28 Şubat ve Erbakan KADDAFİ'DEN KESESİ Ve Yine Karşınızda Renan, Sykes ve Picot Democoupracy mübarek olsun! FULL'er Yapalım mı, Abi? Ortadoğu'da Sezaryen Mısır'da Karaoke Devrimi Mısır'ı Okurken Obama ve ikinci yeşil kuşak projesi (I) Bir Ortadoğu Masalı Mutlu Oligarşiden Kutlu Oligarşiye Ey zahit, şaraba eyle ihtiram! Bilinç ve Sürgün İbrahim, devir içimdeki putları! İdeolojik dil ve Teolojik Tarih Pardon, Size Demokrasi Diyebilir miyim? Paralel Evren, Küresel İslamcılık Erkekler ne zaman "adam" olur? "Millî" Küreselleşme? AK'Kışşş Kimliklerin Kurdu “Hiç” i öğrenmek GELENEK VE MANKURT Küresel tapınak, yerel rahipler ve Hipnoz Çift-düşün, yeni-konuş! Batı'yı ararken... Aforoz’malar… Halife Ömer Hayek’i ne zaman okumuştu? AĞLAMAKTAN ÇAĞLAMAYA DOĞRU KÜRT'AJ Shalom, Kürdistan! İstiklal marşını yeniden yazmak İslam, Millet, Hilafet ve Siyaset Amerika düşmansız olabilir mi? Mustafa Reşit Paşa'ya Mektup Keşif... Babil’in dil’beri Medeniyetlerin neyi çatışıyordu? Tarihi hangi hikâyeci yazar? Zihin Kontrolü ve Kült YUMURTANIN AK'I, SARISI Ebu Zer’in günlüğü Her şey zıddı ile mi kaim? Melamilik “marka” mıdır? Melâmilik Bir ayrılık, bir yalnızlık, bir ölüm AŞKA DAİR NE VARSA Medya medyumluğu ve wikisızmalar Türkiye, İran ve Dünya Barışı Muhafazakârlık “marka”sı? Füze ümütz! “Van münütz!” Çin'in hafızası ve küresel sistem Kutlu veda Öznellik Öz’neliktir! Hz. İnsan, Hz. Peygamber ve emanet Said Nursi ve tesettür İmam, Örtünme ve Nur Suresi Din duble “yol” mu demekti? Gelenek, mankurt ve reform Aylardan şubat günlerden cuma Alaturkalıktan Kolaturkalığa gelenek Gelenek mürtedi ve kimlik Namus, Kanun ve Fazilete Dair İman "terakkiye" destek midir? Yılmayacağız... ÜÇ TARZ-I MAHALLE VE HAL Hoş geldin, Şeytan! OSMANLI VE NEO-OSMANLI DAYILAR VE DAYILANMALAR Türkiye’de muhafazakârlık ve Dr. Faustus Tesettür neyi örtüyor? Milat oluşturmak Yahudilik bir din mi yoksa ırk mıdır? Tarih satrancını asıl kim oynuyor? Mahalle ve getto Tanrı, totem ve muta nikahı Orta Doğu’mların ebesi ŞOFÖR MAHALLİ BASKISI KÜRESEL İSLAMCILIK RENAN'I VE KENDİMİZİ AŞMAK Medine Vesikası Türk solculuğu ve İslamcılığı Batı’k düşüncelerin Doğu’şu BATI'NIN DEĞERLERİ EVRENSEL MİDİR? NEO-MUHAFAZAKÂRLIK VE YİN-YANG Karadul KEDİLER VE FARELER “Erkekliğin” yasası, “kadınlığın” tasası ON ADIMDA LİBERAL OLMA TÜYOLARI Neden Federasyon? Kaburga kemiklerimdeki sızı? Ortadoğu ve Darbeler "Küreselleşme "millet"e neden karşıdır? TURNUSOL Ya 12 Eylül sonrası? (II) Ya 12 Eylül sonrası? 12 Eylül darbesine nasıl gelmiştik? (II) 12 Eylül darbesine nasıl gelmiştik? (I) Kim ne der? Ne zaman ki…
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  • Süper LigOP
  • 1Fenerbahçe1329
  • 2Galatasaray1327
  • 3Adana Demirspor1324
  • 4Konyaspor1424
  • 5Başakşehir FK1324
  • 6Kayserispor1423
  • 7Trabzonspor1323
  • 8Beşiktaş1322
  • 9Alanyaspor1417
  • 10Gaziantep FK1316
  • 11Antalyaspor1216
  • 12Giresunspor1315
  • 13Kasımpaşa1315
  • 14Hatayspor1314
  • 15Fatih Karagümrük1313
  • 16MKE Ankaragücü1313
  • 17Sivasspor1411
  • 18İstanbulspor138
  • 19Ümraniyespor137
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
BURÇ YORUMLARI
  • KOÇ
    Koç Burcu
  • BOĞA
    Boğa Burcu
  • İKİZLER
    İkizler Burcu
  • YENGEÇ
    Yengeç Burcu
  • ASLAN
    Aslan Burcu
  • BAŞAK
    Başak Burcu
  • TERAZİ
    Terazi Burcu
  • AKREP
    Akrep Burcu
  • YAY
    Yay Burcu
  • OĞLAK
    Oğlak Burcu
  • KOVA
    Kova Burcu
  • BALIK
    Balık Burcu
ANKET OYLAMA TÜMÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA