MASAL EV
Uzaklarda küçük bir ev içinde anne-baba-çocuk, kapısında yavru bir köpek, bir kedi ve çok sakin bir görüntü.... ..Küçücük bir çaydanlıkları vardı, rengi maviydi, odun sobasının üstünde o mavi çaydanlık hiç inmezdi, çayları çok güzeldi. Ya ekmekleri, ah o ekmek ve o tat hiç bir yerde rastlamayamadım. Çok sakindi baba, ağırdı tüm adımları evinin çok yakınında bulunan camiye giderken, gelirken ve heryerde... Anne de öyleydi renkli etekler giyerdi insan o renklerde sanki bir hayal şehrindeymiş gibi hissederdi kendini. Akşam olunca evlerinin bacalarında sakin ve akışkan, zayıf bir duman tüterdi, belli ki mavi çaydanlık yine sobanın üzerindeki yerindeydi. Ah o yer sofrası, şirin ve küçücüktü üstünde o güzel ekmekten ve mavi demlikteki çaydan biraz zeytin ve çorbadan vardı, ah bir daha asla öyle bir sofra görmedim hiç.... O çocuk ya o çocuk ne kadar, zeki , ne kadar yaramazdı. Simsiyah zeytin gibi gözleri vardı, upuzun ve simsiyah yazan kalemleri vardı ve çok güzel yazı yazardı, ilkokuldayken, o çocuk ne kadar yaramazdı öyle, korkardım düşüp bir yerlerini kıracak diye hep....
..Şimdi bir ev var, yakın ve küçücük anne yok, baba yaşlanmış ama yine o camiye ağır ağır yürüyor ve çok sakin, evlerinde mavi çaydanlık artık yok ama ev yine çok şirin, o çocuk büyümüş ve o çocuk evlenmiş, üç tanede şirinlere benzeyen çocukları olmuş, ah bu hayat bize hiç acımıyor çok çabuk ilerliyor, yarışı bitirmemize fırsat vermeden geçiveriyor, bu zaman ne acımasız daha biz büyümeden planladığı hayatı bize yaşatıp gülüp gidiyor.
..Tıpkı çocukluğumun o renkli anlarındaki gibi yeşil soğan bahçesinin önündeyim, güneş tam gidiyor her yer kızılca renge bürünmüş ve yeşil örtü daha da bir yeşil, birden aklıma ne var çocukken beni bana hatırlatan anılarım nerde derken, ve tam sırtımı çevirmişken o Masal eve dalıyor gözlerim baktıkça bakıyorum gözümü hiç ayırmadan ve hiç sıkılmadan ne sakin, ne huzurlu bir ev o çocuk ve çocukları yine ne çok mutlu ve masallar....
Herkese çok huzurlu ve masal bir yeni yıl dileklerimle selamlar.......