Sadece çocuklar ağlar savşata...
Gözlerinde korku vardır, ölüm korkusu sanırsınız siz ama hayır, o sizin düşünmediğiniz geleceğn kaygısıdır...
Gözlerinin içi ağlar, korkudan fal taşı gibi açılmış gözleri ile bakar patlayan barutun savurduğu toz bulutlarına…
Sadece çocuklar üşür, yalınayak gezinirken çamur deryasında ve boncuk boncuk terler üşümesine rağmen…
Siz çok üşüdüğünü sansanız da, içi yanmaktadır; tebeşirle taş merdivene çizdiği çöp adam, terketmek zorunda kaldığı sokağın sonundaki taş merdivendir çünkü…
Sadece çocuklar yaşar savaşları; akıllarından hiç çıkarmamacasına hemde; babası ölmüştür çünkü, annesi, ağabeyi, komşusunun kundaktaki bebeği, oyuncakları ölmüştür, elindeki avucundaki her şey ölmüştür…
Herşey…
Ve sadece çocuklar ölür savşalarda; ızdırap içinde hemde, acı içinde, öfke içinde; içinde hiç umudu olmayan bir canlı olarak canlı ölüdür, ölmüştür çünkü; umutsuz ve çaresizdir…
Sadece çocuktur onlar…
Sadece çocuk…
Selim YILDIZ
FELEK VE İNSAN
Oğuz Demirkaya
Güzel işlerin gölgesine düşmeyen bir Üniversite için…
Çigdem KILIÇ
ALLAH KİMSEYİ DEVLETSİZ BIRAKMASIN
Erkan İLTER
17 Ekim Dünya Astsubaylar Günü
Kürsat TECEL
Hata bizim, günah bizim, suç bizim..
Editör Kösesi
ATSAN ATAMAN TUTSAN TUTAMAN
Metin BOSNAK
MUHSİN BAŞKAN
Bizim Üniversiteli Neyzenler
TEKE
Denizalp Demirkaya
FİTİL ATEŞLENDİ UÇUNA GELDİ…