Ben Gazeteci değilim! Ama basın ahlakının; bilmeden ahkam kesmemek, haksızlığın olduğu yerde kalem kıpırdatmak, olayların sonuçları üzerine tahminlerde bulunurken “Acaba buradan bir menfaatim olur mu? diyerek haksız suçlamalar da bulunmamak, yazılarının getireceği sonuçlar üzerine “Olur ya iftira atabilirim” diyerek sonuçlarından insanların ve ailelerinin etkileneceğini düşünmek, yani her ne kadar insani olan ulvi düşünceler varsa taşımaktır diye düşünürüm.
İnsanlar geçtiğimiz bir dört yıl boyunca payıtahtan süregelen, karşılaşılan zulümlere ses çıkarmazlar! Sonra her ne oluyorsa dürtülmüş gibi iç yüzünü bilmedikleri konuların yüzeysel bölümlerini kaşımaya, bu arada uzun bir dönemin mücadelesini veren insanlara sataşmaya başlarlar.
Konuşmaya, yazmaya başlarken genellikle de “ben hak yemem, doğruları savunurum” gibi sözlerle insanları veya çocukları kandırmaya çalışırlar. genellikle ucuz, kokmuş, köhne gazetecilik ayakları hiç şaşmaz nedense?
Haa!! özür dilerim bu arada piştov gibi diyelim de, kabadayılık ayakları da hiç bitmez.
Size bir fıkra anlatayım; İbnelerin doluştuğu köyün birini kurtlar basmış, erkek tipliler donlarını indirmeye çalışırken zağar itin biri havlayıp duruyormuş! Bu arada arkası da kesintisiz melodiler mırıldanıyormuş. İbnelerden birisi sormuş.” Ula it oğlu it ne havlarsın”? Zağar it cevap vermiş “belki sesimden korkarlar” eee demiş ibne! Arkandan çıkanlar? Yine cevap vermiş it oğlu it “o sesler de benim korkumdandır”
Kısaca birilerini yazabilirsin! Yazdıkları ailelerine ulaşıp, üzmesin!! Bokunda Gümüş bulmuş gibi ne havlayıp durulur? Biraz duyarlı olmak gerekir!. Gazetecilik haber yapmaktır, ama birilerinin sırtına basarak menfaat sağlamak bizlere yakışmaz. Egemen Gazetesinin okunma oranlarına bakılırsa, yıktığı haksız düzenlerin sahiplerinin ağlamaları dinlenirse tabi ki taşlanacak. Sataşmalar hep devam etsin.
Egemen Gazetesinin göğsü madalyalarla dolup taşıyor.
AMİRAL GEMİSİ EGEMEN SEN ROTANDA SEYRİNE DEVAM ET! DÜŞMANLARIN DURMAYACAK BUNU BİL VE KÜÇÜK LİMANLARI ES GEÇ!!
