1970'lerden, çıkan sağ-sol kavgalarından,12 eylül'den bu yana hep susmayı öğrettiler gençlere."Aman oğlum sen bulaşma o işlere,aman oğlum sen düşünme,aman kızım memleketi sen mi kurtaracaksın,aman oğlum siyasi görüşün olmasın,aman kızım okulunu oku takılma sen vsvs.." uzar gider gençlerin dimağlarına kör bıçak gibi saplanan bu sözler.
Düşünmeyi unutturdular bize,sorgulamayan bir gençlik haline getirildik. Önümüze patates püresi koyup tereyağı diye yedirdiler yıllarca bize. Sorgulatmadılar çünkü; "bunada şükür" dedik, "daha kötüsü vardır" dedik. Ne mi oldu, şimdi ne püre var ne tereyağı. Neden mi peki? Sustuk çünkü, büyüklerin "aman oğlum sen asi olma,sen mi bozucaksın düzeni" martavallarıyla kendimizi avuttuk ve bugün kendini,özünü bilmez bir gençlik olarak türedik birçoğumuz.
Sokaktan geçen bazı gençlere mikrofon uzatıldığında Yaşar Büyükanıt'a oyumu vermiyeceğim diyen insanı yadırgamıyorum artık, asıl suçlu olan "aman sen karışma bu işlere diyenler."Üniversitelerde kantin fiyatları düşürülsün diye imza toplandığında bile çekiniyor gençlik aman benim başıma bir şey gelmesin diyip geri duruyorlar. Otobüs rezaletine son verilsin diye toplanan imza kampanyasına dahi yok hocam ben uğraşmıyorum bu işlerle diyorlar. İşte size sorgulayan Türk genci, işte size onları bu hale getiren "aman evladım sen bulaşma" zihniyetli veliler.
İstiklal'de,Bağdat'da,Kadıköy'de,Bostancı'da, Bahçeli'de, Kordon'da gezen gençlerin birçoğu bir şeylerin özentisi olmuş ve özünü unutmuş ama bu da onların kabahati değil. Çünkü yıllardır susmayı öğrettiler bu ülkenin gençlerine o çocukların abilerine,ablalarına. Peki susmayanlar, onlar mı? Onlar hep azınlık olmanın cezasını çektiler, "bizim sözümüzü dinlemedi" diyen büyükleri tarafından hep yalnız bırakıldılar.dayak da yediler,işkence de gördüler,polis copunun tadına da baktılar ama susmadılar, biliyorlardı çünkü sustukça bir gün sıranın onlara da geleceğini. Bütün bunlara rağmen ne yazık ki susanlar o kadar fazlaydı ki,dimağlar öyle köreltilmişti ki susanların cezasını da hep haykıranlar çekti..
Susmayalım arkadaşlar, sıra hergeçen gün bir adım daha yaklaşıyor.