Egemen Gazetesi Gerceklerin Sesi
523 Origin Unreachable

523 Origin Unreachable


cloudflare-nginx
Bulut: “Uyarıyoruz bu tür
Büyük Birlik Partisi Sivas İl Başkanı Uğur Bulut sosyal medya hesabları
Milas’ta yangın korkutan se
Muğla’nın Milas ilçesinde termik santrallere doğru ilerleyen orman yangın
Koronavirüs durdurulamıyor b
Sağlık Bakanlığı, 3 Ağustos 2021 tarihine ait son koronavirüs verilerini
Sivas İl Özel İdaresi Makin
Mehmet Akif Ersoy Mahallesi İstiklal Caddesi eski tapu kavşağında bulunan İ
SOGEP 4 Projeye Destek Verecek
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Sosyal Gelişmeyi Destekleme Programı (SOGEP)
BEN ÖLÜNCE KÝM KALIR?

BEN ÖLÜNCE KÝM KALIR?

  Bu yaz 12 KASIM 2012, Pazartesi 19:20:53 eklenmitir.
Yazar : Metin BOSNAK


12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

 

“Ben” ölünce kim kalýr?

 

 

Kim’sin? Kimse’m.

Kim’sin, kim’im?

Eyvallah!

Ancak…

Komünal kimlikler kimliksizliktir.

Komünal “kim,” aslýnda kimsizliktir.

Komünal kimlikler, kimsesizlikleri bir “kim”e dönüþtürür.

Gerekçeleri vardýr, gerekleri vardýr.

Önce kimsesizlikleri, sessizlikleri iþler.

Birden, kimsesizliðini fark eder kimse.

Sonra kimse’leþmeye davet eder.

O “kim” ile özdeþ tutar kendini, hayata tutunmak için.

Sonra yaratýlan kim’liðin kimliðine tapýnýr.

O kimlik ki, kimsesizliðini geçici olarak tedavi eder görünür.

 

Lakin…

Özgürlükle beslendiði zaman komünal kimlik, kindarlýðý da katýk eder varlýðýna.

“Ben”in kimsesizliðini, “Biz”in kimliðine dönüþtürür.

Ýltica hissiyle kendi maðarasýna kapanýr.

“Ben”in kimsesizliðini, “Biz”in kimliðinde telafi etmek isteði, psikolojik ilticaya dönüþür.

Ýltica etmenin tek yolu “Ben”i öldürmektir.

Ancak “Ben”i öldürünce, “Biz”in kimliðini tesis etmek mümkün olur sanýr.

“Biz” öyle telkin eder.

 

Zamyatin’in Biz kitabýnda olduðu gibi, tüm “Ben”ler rakamdan ibarettir.

Ve “Ben” bir sýfýrdýr “Biz”in önünde.

Piramidin taþlarý, piramidin tepesi içindir.

Üst üste ve yan yana dizilir.

“Biz” artýk “Ben”lerden baðýmsýz kendi otoritesini oluþturur komünal kimlikte.

“Ben”ler “Biz”i anlamadan ikinci “ben”lerini oluþturmuþ ve “Biz” olmuþtur.

“Biz” olmayýnca hiçliklerini hatýrladýkça Bizleþmeye aþerir “Ben.”

 

Oysa…

Varlýktan varlýða yansýyan iliþkide bir eylem (fiil), bir öznelik (fail) ve nesnelik (meful)  konumu söz konusudur. Gramer açýsýndan, “seni seviyorum”  ifadesinde, “Ben” doðrudan doðruya “sen”i nesneleþtirmektedir. Eðer tersi de geçerliyse, bu sefer de özne ve nesne yer deðiþtirmektedir. Ama fiilin kurduðu eylem köprüsünde deðiþiklik yoktur. 

 

“Ben”in “sen”i sevmesi, “sen”in “ben”i sevmesi anlamýna gelmez. 

Öte yandan, “Ben” “ben”i severse, fiil özne ve nesnenin ayný varlýk olmasýndan dolayý, normal görevini yapmakta, ama “ben”deki iki ayrý varlýðý da ortaya çýkarmaktadýr.

Anadan doðma, babadan “ol”ma aþamasýnda baþlar yaþam.

Yaþarken “Ben” “sen” olursa, “ben” özne iken, fiilin dönüþüm getirmesi ile ortaya bir nesneleþme çýkar, ama bu nesneleþme “duygudaþlýk” denilen gönül yüceliðini ifade eder. 

Bu esnada nesne de özneleþir, ama öznenin iþlevinde deðildir. 

 

“Kimse”lik, “kimesne”lik safhasýnda özne ve nesne,  kendilerini kaybetmeden “öteki” olurlar.  Leyla ile Mecnun’da Fuzuli’nin Leyla ile Mecnun’unun buluþtuðu noktadýr bu.  Bir tür diðerkâm olma hali.  O’nda yok olarak var olma. Bu durumda seven ve sevileni baðlayan fiilin kendisi ayný kalýrken, fail ve meful iliþkisindeki roller deðiþmektedir. Ýngilizcedeki “you” zamiri hem özne hem nesne, hem “sen” hem “siz” anlamýnda kullanýldýðý için, toplumsal hiyerarþiyi yok eden bir zarf konumundadýr. “You”nun eski þekillerindeki “thou” ve “thee” zamirdeki eski hiyerarþiyi yansýtýr.

 

Türkçedeki “o,” özne konumunda tüm varlýðý ayný düzlem içinde algýlar. Ayrýca hem özne hem de nesne konumunda ancak cümlenin geliþinden çýkan bir belirsizlik ve eþit konumu ifade eder.  Arapçada ise hem özne, hem nesne konumunda farklýlýklar olduðu gibi, ayrýca zamirin ifade ettiði sayý ve toplumsal cinsiyet ayrýmý da ortaya çýkar:  Müfret (bir), musanna (iki), cem (ikiden fazla) gibi.  

 

“Biz” i besleyen kinidir, sevdasý deðil.

Nefreti olmazsa, yaþayamaz komünal kimlik.

Sürü dýþýnda “kurt” korkusu.

Bedeli ise, “Mankurt” olmaktýr.

Sürü içinde “þeytan” korkusu.

 

“Öteki” sürü, öteki devlet, öteki kurum, öteki insan, öteki cins korkusu.

Artýk her “Ben” komün içinde bir ötekidir, ama diðer “Öteki” onlarý “BÝZ” kýlar.

Ýçerde ayrý bir yüzü vardýr; dýþarýda ayrý bir vitrini.

Ýçerde ayrý bir düzen sergiler.

Dýþarýda düzeneklerle sergiler.

 

“Ayna”larý vardýr, her baþkasýna tutulur.

Aynanýn sýrrý komünün sýrrýdýr.

Komünal kin, komünal “Biz”in “Biz”leþtiremediði her kes ve her þeyin lobotomisiyle yaþar.

“Ben” bir Dr.Jeykll ve Mr. Hyde tiyatrosudur.

Gündüz baþka görünür, alacakaranlýk çökünce baþka.

Deðiþmeyen sadece okumasý zor olan yüzüdür.

Çevrim içi sessizlik, þebeke yoðunluðu artýnca Ýsrafil’in suruna dönüþür.

 

Lakin…

Biz, Ýsrafil’in surunu da inkâr eder.

Kendini de.

Ta ki, “ben” olana kadar.

“Kim o?” sorusuyla baþlar her þey!

Kapýyý vurunca, “sensin” cevabýný bulmakla biter.

Yani…

“BEN,” “ben” olarak var olunca, sen’cileyin.

Yâr belirmiþ, yarýn olmuþtur artýk.

 


Facebook Facebook Digg Digg Google Google Del.icio.us Del.icio.us twitterTwitter
YORUM YAPIN SZ SZDE!


Adnz (Yorumda grnecek) :
Balk :
Yorumunuz :
 

Dier Metin BOSNAK Yazlar
 
Diger anketlerimiz için tıklayın...
 
Tm Cumhuriyet Üniversitesi Haberleri Iin Tiklayiniz.
 
 
Lütfen haber arşiv tarihi seçiniz.
Copyright Gazi SOFT Haber Yazılimı V1.0.5
Her hakki saklıdır.
Bu Site haber scripti Sistemi kullanilarak Gazi Soft Tarafindan Hazirlanmistir.